۱۳۹۰ اردیبهشت ۱۲, دوشنبه

باش …

ای کاش حالا ، کمی زمان عقب تر بود ، تا همان جا بگذارمت در یک محفظه ی شیشه ای و اجازه ندهم به این حال بیفتی. تا دیگر نیازی به شکستن سکوت های به این غریبی نمی بود … تا همیشه بودی و همیشه می گفتی از حال عجیبت …

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر