مرگ

باورم نمیشه مردن انقدر کاربرد داره. انقدر که بیشتر نوشته ها اخیرا ها فقط راجع به مردن حرف میزنن.
زنده بگور ... هیجان انگیز نیست که آدم فراموش کنه نفس بکشه؟! فراموش کردن که کار سختی نیست. ما آدم ها خیلی راحت فراموش میکنیم و راحت تر از اون فراموش میشیم. چطوره طی یه جنبش دسته جمعی و همگانی ، همه با هم در یک لحظه فراموشش کنیم. زندگیو میگم. فراموش کنیم که نفس بکشیم. اونوقت همه چی تموم میشه. منم خیلی زود میتونم بفهمم بعد مرگ چه بلایی قراره سرم بیاد. خیلی زود میفهمم که بعد مرگ قراره چقدر پوچ باشه. از الان پوچ تر؟
راستش ... به نظر من پوچی زیادم بد نیست. یه جور سادگیه. مثل این که شما بخواین یه معمای پیچیده رو حل کنین. وقتی حل شه ، خب خیلی خوبه. زندگی به این پیچیدگی و هیجان انگیزی هم اگه حل شه ... باید پوچ به نظر بیاد ولی شاید خوب باشه.
من میترسم. اگه یه روز جرئت رویارویی با پوچیو پیدا میکردم ... مطمئنا همون روز نفس کشیدن هم فراموشم میشد ...
چه هیجان انگیز ...