“ روی زمین هیچ چیز پایدار نیست. زندگی مانند شراره است که از اصطکاک چوب پیدا شده ، زمانی روشن می شود و دوباره خاموش می گردد. ولی ما نمی دانیم از کجا آمده و به کجا خواهیم رفت! “
بودا
*آخرین لبخند خوندم!
می ترسم از آنکه بانگ آید روزی کای بی خبران راه نه آنست و نه این همین.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر